Verhuisd!
Omdat het adres van deze site (indonesie.blogspot.com) niet meer erg toepasselijk is, is mijn blogsite verhuisd:
Voortaan kun je mijn stukjes lezen op: http://marjolijn.wordpress.com/
Tot zo!
Foto's over de belevenissen van een student Marine Biology aan en na het werk
Omdat het adres van deze site (indonesie.blogspot.com) niet meer erg toepasselijk is, is mijn blogsite verhuisd:
Het is een feit: Ik ben sinds 31 januari drs Marjolijn, Master of Science. Na mijn buluitreiking op 28 maart is het echt een feit. En wat kun je onder andere doen als je net afgestudeerd bent en het sollicitatiebrieven schrijven even zat bent? .. De kast opruimen. Dit leverde veel versleten T-shirts op die Sipke het liefst allemaal wilde weggooien. Ik vond dat zonde dus moesten er fotos van gemaakt worden. Benieuwd naar de speciaalste en leukste exemplaren: klik dan maar op onderstaande foto.
Na 5 maanden onderzoek was mijn visum verlopen dus het land uit. Sipke en ik vonden Maleisisch Borneo wel een goed alternatief voor Indonesie. Zoals je kunt zien als je doorklikt op onderstaande foto is dit zeker een goed keuze geweest. Nadat ik Sipke in Kota Kinabalu van het vliegveld heb gehaald hebben we vanalles gedaan: duiken, klimmen, door de jungle sjokken en varen (ook snachts) ook nog even naar Brunei. Een super vakantie en een mooie afsluiting van mijn tijd in Indonesie.
Met een zucht, een snik en veel zin om Sipke weer te zien straks in Maleisie neem ik afscheid van Makassar. Een afscheids HASH inclusief "Sampai jumpa Smiling Dugong" shirt en een laatste avond uit maken het tot een echt afscheid. Het was een mooie tijd, het rare is dat je dat vooral pas achteraf beseft.
4 dagen voor het huwelijk ben ik samen met Aries familie afgereisd naar Tanah Toraja om alvast een handje mee te helpen en de voorbereidingen op de foto te zetten. Samen met Laura, zus van Arie, tussendoor ook nog wat dingen bekeken in Rantepao zoals de buffelmarkt, en het mooie Landschap in Toraja met zijn mooi bewerkte punthuizen. Ook nog geraft, supercool met overal leguanen aan de kant van de rivier zonnend op strandjes. Helaas mocht mijn camera niet mee van Arie, stel je voor dat ie in t water valt en ik de bruiloft niet meer op de foto kan zetten... Klik maar door op onderstaande foto.
7 juli was het zover, na maanden voorbereiding en familie beraad waar alles strak geplanned werd volgens Torajaanse traditie, trouwden Arie en Risma. ‘s morgens een Katholieke kerkdienst en ’s middags een Receptie in Toraja stijl met wel 500 bezoekers die later ook allemaal met een superserieus gezicht op de groepsfoto wilden. Een zeer bijzondere dag. Als bruidsfotograaf heb ik deze dag wel 1300 fotos gemaakt van alles wat er gebeurde op deze speciale dag, totdat ik letterlijk en figuurlijk scheel keek en bijna van mijn stokje ging in de brandende zon. Hier een tipje van de sluier van de reportage
De Familie van Arie is er en we zijn er dit weekend een dag tussenuitgeweest met Ellis (Huishoudhulp) Anneke, Evelein, Risma en Ik. Als vrijgezellendag voor Risma die 7 juli met Arie trouwt. Mooi en Cool kijk maar. Rustig was het niet met al die schoolklassen die het vaak niet laten om je aandacht te trekken met "Hey Mister'. Ik denk dat de "Hey Mister teller" wel de 400 heeft bereikt vandaag.
Als je verderklikt op onderstaande foto kun je zien hoe ik hier de tijd doorkom. Over een dikke maand zit het er alweer op voor mij hier in Indonesie. Om de druk nog even echt op te stoken heb ik maar even een nieuw onderzoek verzonnen. Dit betekend dat ik in 2 weken ook nog allerlei flora en fauna ga verzamelen op een zeegras rondom een overbevolkt volgescheten eiland. Om uit te zoeken wat voor een inpackt menselijke vervuiling heeft op een ecosysteem, interessant he.
Deze vakantie was niet alleen maar vakantie, ook het dagelijks leven moest worden bekeken. Nu is dat voor mij (Sipke) toch ook een beetje vakantie. Een dagje duiken en vallen bouwen voor zeesterren is wel wat anders dan een dagje bureaustoel.